Af ýmsum ástæðum hefur þessi ferð mín frestast mörgum sinnum, en loksins tókst mér þó að hunskast til og drífa mig úr bænum til að skoða þessa þarfasjón (must see). Ég byrjaði á því að taka línu fimm í neðanjarðalestarkerfinu niður á Place d'Italie, skipta þar í línu sex og halda mína leið á Montparnasse lestarstöðina. Þar keypti ég mér lestarmiða til Versali. Lestin sem ég þurfti að taka var skemmtilega uppbyggð á tveimur hæðum, og mjög rúmgóð.
Aðkoman að höllinni þótti mér vera óvenju tilkomulítil, miðað við það að vera ein þekktasta listasmíð síðustu alda. Ég leit þó björtum augum á það og taldi það etv. vera leið til þess að auka áhrifin sem skella á fólki þegar inn er komið. Þó er ég viss um að hápunktur ferðarinnar hafi verið þegar ég komst að því að aðgöngumiðinn kostaði ekki nema €10 þegar ég var búinn að reikna með að borga €25. Ótrúleg gleði skein því innan í mér þegar ég gekk um ganga hallarinnar.Það var nokkuð erfitt að átta sig á mikilfengleika herbergjanna þar sem að hvert þeirra átti að standa fram úr því fyrra og þegar maður En þó tel ég að stjórnendur hallarinnar hafi fundið ákveðna leit til þess að setja fólk í samhengi, og sjá hversu stórkostlegur hver og einn salur væri. Á víð og dreif var nefnilega tímabundin sýning á hinum hörmulegu verkum nútímalistamannsins Jeff Koons, sem meðal annars hefur komið til Íslands í tengslum við Listahátíð. Hér er dæmi um list Koons:
Einni skemmtilegri staðreynd var skotið að mér um byggingu Versala. Framreiknaður kostnaður á byggingu hallarinnar var um $2 milljarðar. Ekki nema.Það fær mann til að hugsa um hvað við ætlum að gera við Alþjóða gjaldeyrissjóðslánið!
Engin ummæli:
Skrifa ummæli