Nú þegar líður á nóvembermánuð er heldur betur orðið kuldalegt. Ég fékk fregnir af því að snjóað hefði víðsvegar um borgina, þó reyndar ekki hjá mér. Ég hefði þó fagnað því í staðin fyrir þá rigningu sem hefur dunað á mínum bæjarhluta í allan dag.
Allur þessi kuldi fær mig til að hugsa um hvað ég skuli gera þann 1. febrúar þegar ég verð sendur út á gaddinn. Ég hef hingað til minnst viljað hugsa út í það. Verður það verkefni vikunnar að reyna að finna mér húsnæði fyrir þann tíma, þó ég muni ábyggilega ekki eiga erfitt með að trassa það einsog margt annað sem ég hef á minni könnu.
Ég get státað mig af því að á föstudag sl. skokkaði ég hálft maraþon. Það er nú reyndar hálf lygi, því ég sprengdi mig eftir um 17 km. og gekk restina af leiðinni. En ég fór 21,3 km og var leiðin um miðbæ Parísar að sigurboganum, niður að Eiffel-turni, framhjá Notre Dame og heim. Ég vil samt leggja áherslu á að ég skokkaði þetta, það var lítið af þessu sem mátti kalla hlaup.
Næsta umferð, sem verður að öllum líkindum á morgun, verður undir tímatöku. Ég reikna með að um þrír klukkutímar fari í þetta. Sem verður að kallast hrikalega slappt, þegar menn eru að fara heilt maraþon á tveimur og hálfri klst.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli