Lítilfjörlegir dagar.

Nú í vikunni ákvað ég að læra á Georges Pompidou bókasafninu, sem er eflaust hið stærsta í borginni. Aldrei fyrr hafði ég séð biðröð til að komast inn á bókasafn, en augljóslega er einhvern tímann allt fyrst. Þetta var heldur engin smávægileg röð. Það hefði verið hægt að skipta út takmarkinu fyrir eitthvert af vinsælustu tækjunum í Disneylandi. Í staðinn fór ég á kaffihús.

Í gær fann ég það að ég var að veikjast, og hef ég komist að þeirri niðurstöðu að um smávægilega matareitrun hafi verið að ræða. Ég reikna með því að það hafi verið Subway samlokan sem ég fékk mér daginn áður, því daginn eftir fann ég enn bragðið af henni úr maganum.

Í gærkvöld var ég síðan orðinn slæmur. Ég lærði ekkert fyrir tvö próf sem ég voru á dagskrá daginn eftir og um nóttina sá ég ekki fram á að geta mætt í skólann. Um klukkan 6:30 fór ég inn í eldhús, setti á mig latex hanska, fór inn á klósett, stakk puttanum upp í mig og kastaði upp. Þvílík og önnur eins uppköst man ég ekki eftir að hafa framkallað áður.

Eftir þetta var ég nánast orðinn heilbrigður, mætti í skólann og stóð mig, að ég held, ágætlega í prófunum tveimur.