Að hoppa fyrir lest

Það líður varla sá dagur að ég sjái á upplýsingaskjá neðanjarðarlestarkerfisins að á einhverri leið sé eins eða tveggja tíma seinkun vegna „slyss á farþega,“ sem mér er sagt að þýði hreint og beint að einhver hafi hoppað fyrir lestina. Og enginn virðist kippa sér upp við það. Þetta er náttúrulega daglegt brauð hérna, en mér sýnist sem kerfið hafi staðið nákvæmlega eins í heila öld. Á þetta hefur greinilega ekki verið litið alvarlega.

Á línu 14, sem er nýjasta metró-leiðin hér í bæ, voru settir upp glerveggir og -hurðir meðfram hverjum inngangi, einsog maður sér alls staðar í Kaupmannahöfn.

Það er er ábyggilega feiknarlegur langtímasparnaður sem fylgir þessarri nýju útfærslu. Með henni er í fyrsta lagi hægt að sleppa lestarstjóra, í öðru lagi getur lestin verið miklu mun hraðskreiðari og í þriðja lagi þá eru engar tafir vegna sjálfsmorða - sem í sjálfu sér felst mikill sparnaður.