Hverjum hefði grunað að jafn ómerkileg stofnun og einhver kór frá Íslandi skyldi hlotnast sá heiður að fá að syngja í einu af höfuðvígum kaþólsku kirkjunnar og einu frægasta kennileiti Frakklands; Notre Dame. En heimurinn er svo sannarlega skrítinn í dag, og ber þetta kannski merki þess. Mér fannst það vera skylda mín, sem þjóðræknum Íslendingi, að vera viðstaddur þessa merku stund.Ég bjóst ekki við margmenni, en hægt og bítandi fjölgaði í hópnum, svo að nær helmingur sætanna var í notkun. Það voru ábyggilega um þrjátíu, fjörutíu Íslendingar í áhorfendaskaranum, og þekkti ég engan, nema að sjálfsögðu sendiherra Tómas Olrich.
Eftir allt þetta stangl við að koma þessum íslenska kór alla leiðina til Frakklands, fá að syngja í þessarri stórmerkilegu kirkju og hafa æft ábyggilega í marga mánuði, þá var sjóvið drepleiðinlegt. Það fékk mig til að hugsa um allt það feiknarmikla magn af lögum sem betur hefði mátt sleppa að semja. Með því var þó ekki hámarkinu náð! Það var um miðbik söngleikanna (var ég að semja nýtt orð?) þegar þau syngdu einhver ósköp þar sem þau stöppuðu saman, smelltu á kinnar og blésu inn og út. Þá langaði mig að hverfa ofan í skóna af skömm.Eftir þessa tilraun hjá þeim stóðu allir upp sem einn og klöppuðu. Fyrir mitt leyti þá finnst mér að ef eitthvað atriði eða einhver sýning er ekki sem skyldi, þá eigi ekki að hrópa húrra og berja höndum saman þangað til manni blæðir, einsog er svo innbyggt í Íslendinga. Pent, kurteisislegt klapp ætti að nægja.
Á heimleiðinni sá ég meitlað í gangstéttina „La Couronne“, sem er heiti krónunnar á frönsku:
Ef til vill viðeigandi í dag, veðruð, ljót, og allir traðka á henni.
2 ummæli:
Skil að þú hafir farið á þetta, enda íslenskur kór en það er fátt jafn leiðinlegt og að hlusta á kór syngja. Hefði samt líklega farið af því ég get ekki ímyndað mér hvað annað ég hefði með minn tíma að gera.
Samkvæmt Google er orðið 'söngleikar' ekki á netinu þannig að til hamingju Auðbergur. Ást og kossar frá Jónasi Hallgrímssyni á degi íslenskrar tungu.
Tómas Olrich hefur alltaf farið í taugarnar á mér.
Já! Brynjar það er rétt hjá þér, þetta er nýtt orð. Í framhaldi hef ég ákveðið að senda það til nefndarinnar um Orðabók Háskóla Íslands, enda stórgott orð á ferð!
Ég get þó ekki verið sammála þér með fyrsta punktinn, en reyndar held ég að karlakórar séu miklu betri en blandaðir.
Ég hef lengi kunnað mjög vel við Tómas Inga, eða síðan hann var sýndur í Áramótaskaupinu 2002 eða 2003. Það er fátt sem getur breytt skoðun minni á fólki jafn auðveldlega og Skaupið eða Spaugstofan.
Skrifa ummæli