Byrjuðum við á því að fara í bátsferð um Signu, þvert í gegnum París. Sem var lítið betra en ágætt, enda leiðsögumaðurinn eftir því. Svo þarf siglingin að þola heldur ósanngjarnan samanburð við mína títtnefndu Kanalrundtfarta um sundin í Kaupmannahöfn. Fátt gæti staðið slíka viðlíkingu.
Að bátsferð lokinni fórum við langan túr um borgina. Enduðum við á írskri krá þar sem okkur var boðið upp á kássu og kynntist ég Svíum og Norðmönnum. Lengi vel hélt ég að Svíar væru skemmtilegasta og besta fólk í heimi, en Norðmenn hafa nú skotið þeim ref fyrir rass.
Dagur tvö hófst á ferð okkar í Tour Montparnasse, sem er næsthæsta bygging Frakklands á eftir Eiffel turninum, án þess þó að ég þori að sverja það. 210 metra hár og 59 hæðir.Við komum þarna á besta tíma um kl. rúmlega fimm og fengum því tækifæri til að sjá borgina í ljósaskiptum. Hreint út sagt magnað útsýni af efstu hæðinni. Brandarinn er að þetta sé fallegasta útsýnið í París - einmitt vegna þess að þú sérð ekki bygginguna sjálfa. Það er skemmtilegt að horfa niður og sjá borgarskipulagið; hvernig húsum hefur verið troðið einsog hægt er innan byggingasvæðanna. Að ofan sést skipulagið sem kaósin niðri felur.
Það er síðan hægt að fara upp á turninn, en þar er vægast sagt einsog franska útibúið af Kjalarnesi! Veðrahelvítið var svo að flestir voru hræddir um að fjúka fram af. Ég stoppaði stutt og flýtti mér í skjól.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli