Aðgerðaleysi í „sveitasælunni“

Dagarnir hér eru heldur fábreyttir, sem er kannski fyrir bestu. Ég veit það að ég mun snúa tilbaka að fullu endurnærður, sem vonanadi mun duga mér að næsta fríi í apríl. Ég kvaddi mæðginin og skutlaði þeim út á flugvöll á laugardaginn var og síðan þá hef ég rembst við að fylla daginn.

Í gær, sunnudag, gekk ég meðfram ánni ásamt fjölskylduvini fólksins, Catherine Köhler. Hún er tiltölulega nýkomin heim eftir að hafa eytt undanförnum mánuðum í Nýju - Kaledóníu, sem hún gerir hvern vetur. Hún var þó kölluð heim snemma í ár, því hún fékk heilablóðfall seint í janúar. Eftirköstin eru sem betur fer ekki mikil, nema að hún er í endurhæfingu til að ná sínum fyrri styrk og þjálfa göngulagið.

Í dag hitti ég dóttur konunnar sem ég gisti hér hjá (Charlotte), og reyndi að hjálpa henni með bílinn sinn sem hún klessti í vikunni. Hún er reyndar svolítið merkilegri en við hin, en hún er víst barónessan af Bordeneuve, og er hennar fulla nafn: Ann-Charlotte Speitel de Lart de Bordeneuve. Snobbið í mér tók sterkann kipp þegar ég frétti þetta.

Á morgun mun ég halda áfram hreingerningunni hér á heimilinu og hugsanlega fara í bíó.