Nýjustu tölur

Frekari prófaútkomur eru eftirfarandi:

Corporate Finance (rekstrarhagfræði?) - 17,3 / 20
Financial Markets (fjármálamarkaðir) - 16 / 20
Introduction to Finance (inngangur að fjármálum) - 14 / 20
Introduction to Banking (inngangur að bankafræðum) - 11 / 20
ABC (bandarísk saga) - 17 / 20

Niðurstöður prófa

Fyrsta einkunnin er komin í ljós og er hún úr hagfræði. Niðurstöðurnar voru mjög slæmar yfir alla deildina og kom í ljós að ég deildi hæstu einkunn með einum öðrum, 16 af 20.

Lundúnaferðin

Á fimmtudaginn var fór ég í heimsókn til Freyju Sjafnar ásamt: Ása, Ásgeiri, Elvari, Jóhanni, Söndru, Tinnu og Þóroddi. Fyrir voru í íbúðinni og þrír, svo að augljóst var að verulega yrði þröngt á þingi. Reyndist íbúðin þó rúma okkur vel, þannig að ég held að enginn geti kvartað yfir plássleysi.

Tóku Freyja og Sandra á móti mér á King's Cross St. Pancras lestarstöðinni um hálfellefuleytið þá um kvöldið. Snemma næsta dag komu strákarnir og fórum við í bæinn. Við gengum framhjá þinghúsinu, Westminster Abbey, London Eye, Buckinghamhöll og enduðum á Oxford stræti.

Laugardagurinn bar í för með sér heldur óvænta stefnubreytingu, en í henni fólst að ég dróst á leik Chelsea og Ipswich í bikarkeppninni. Það kostaði um 15 þúsund kr. Til að verja þessi fjárútlát verð ég að segja að ég keypti nánast ekkert annað, þá fyrir utan mat.

Ég komst að lokum heim eftir ófyrirséða seinkunn á brottför minni, heill á húfi. Heildarkostnaður ferðarinnar nemur um 40 þúsund kr.

Fyrsti skóladagurinn

Hann var ekki beint strembinn, fyrsti skóladagurinn að loknum jólaprófum. Fyrsti tíminn, kl. 13:45 var þó krefjandi þjóðhagfræðitími og að honum loknum tók við fjármálastærðfræði á frönsku. Ég komst að því að ég hafði þegar farið yfir mestanpart hennar í Corporate Finance, svo að efnið var fremur létt yfirlestrar. Ég held nú samt að ég muni sækja þessa tíma til að bæta frönskuna, og sjá hvort ég höndli þetta ekki.

---
Norðmaðurinn frá írska kvöldinu sagði mér að einhver pláss væru að losna í norska og sænska kampusinum í Cité Universitaire. Ég ætla að velta þessu fyrir mér á næstu dögum.

Evrópsk menning

Á laugardaginn var byrjaði ég í tíma sem heitir Evrópsk menning og er heilla fimm eininga kúrs hér við skólann. Í honum er ekki setið í kennslustofum og hlustað á þunga fyrirlestra um leikrit, list eða eitthvað þvíumlíkt. Heldur er ferðast um París og listina leitað uppi.

Byrjuðum við á því að fara í bátsferð um Signu, þvert í gegnum París. Sem var lítið betra en ágætt, enda leiðsögumaðurinn eftir því. Svo þarf siglingin að þola heldur ósanngjarnan samanburð við mína títtnefndu Kanalrundtfarta um sundin í Kaupmannahöfn. Fátt gæti staðið slíka viðlíkingu.

Að bátsferð lokinni fórum við langan túr um borgina. Enduðum við á írskri krá þar sem okkur var boðið upp á kássu og kynntist ég Svíum og Norðmönnum. Lengi vel hélt ég að Svíar væru skemmtilegasta og besta fólk í heimi, en Norðmenn hafa nú skotið þeim ref fyrir rass.

Dagur tvö hófst á ferð okkar í Tour Montparnasse, sem er næsthæsta bygging Frakklands á eftir Eiffel turninum, án þess þó að ég þori að sverja það. 210 metra hár og 59 hæðir.

Við komum þarna á besta tíma um kl. rúmlega fimm og fengum því tækifæri til að sjá borgina í ljósaskiptum. Hreint út sagt magnað útsýni af efstu hæðinni. Brandarinn er að þetta sé fallegasta útsýnið í París - einmitt vegna þess að þú sérð ekki bygginguna sjálfa. Það er skemmtilegt að horfa niður og sjá borgarskipulagið; hvernig húsum hefur verið troðið einsog hægt er innan byggingasvæðanna. Að ofan sést skipulagið sem kaósin niðri felur.

Það er síðan hægt að fara upp á turninn, en þar er vægast sagt einsog franska útibúið af Kjalarnesi! Veðrahelvítið var svo að flestir voru hræddir um að fjúka fram af. Ég stoppaði stutt og flýtti mér í skjól.

Nýtt upphaf

Í dag hófst skólinn formlega á ný eftir eitt það allra tilgangslausasta frí sem ég hef þurft að þola. Þá er ég ekki að tala um jólafríið, heldur það frí sem stóð frá 7. janúar til 15. janúars. Þann 6. sl. höfðum við nefnilega þurft að fljúga hingað út til þess að mæta í síðasta „jólaprófið“, en eftir það stóðu allir uppi með frjálsar hendur. Eftir hrikalega stutt en laggott jólafrí þótti mönnum víst nauðsynlegt að fólk skyldi eiga annað frí, en þá á meginlandinu í Parísarborg.

Dagurinn í dag samanstóð af tveggja tíma ræðu, kynningu á breytingum sem hafa orðið milli anna. Sú nýbreytni er tilkomin að fólki er ekki lengur frjálst að velja sín fög að öllu leyti, sem áður. Enda var það slíkt sem ég gagnrýndi harðlega, bæði opinberlega og í bakherbergjum. Faktíst hefði ég getað, samkvæmt gamla kerfinu, forðast alla stærfræði, svo dæmi sé tekið, eða hugsanlega öll viðskiptafög! Hvers lagst viðskipta-diplóma er það sem leyfir svoleiðis? Það var þó ekki lengi að bæta úr því.

Það var ánægjulegt að sjá til sólar. Ég hafði ekki séð til hennar í nokkra daga. Sólarhringurinn var orðinn þannig! Ég ákvað af því tilefni að fara út í kuldann og skokka einhvern örsmáan hring. Mér varð þó oftar en ekki stansað við hin ýmsu kennileiti og götuheiti sem ég þekkti úr Minnisbók, bókinni hans Sigurðar Pálssonar, sem ég var að lesa. Skemmtilegt nok fannst mér. Bókin er um námsár hans í París frá '68 og framvegis. Eitt sem ég þóttist ekki geta séð úr bókinni, en saknaði mikið, var að eiga þá vonarglætu um að finna ódýrt kaffihús. Ég fann samt ókeypis safn um sögu Parísar. Staldraði þó stutt við.

Ófremdarástand og óeirðir á Íslandi

Ég komst í það að horfa á CNN um daginn og viti menn var ekki vídjó frá einhverjum mótmælunum heima á Íslandi, eða óeirðum, réttara sagt. Það leit út einsog ástandið væri litlu skárra en á Grikklandi, og það á CNN!