Það verður að kallast stórkostlegt að geta vaknað þann 15. mars og horft út á heiðskýran himinn í 15°C hita. Allt verður frábært og ekkert skiptir máli. Meira að segja þynnkan hverfur á augabragði. Það er merkilegt hvað maður stjórnast af veðrinu!
Ég vaknaði við að síminn hringdi uppúr kl. tvö, en það var bara ágætt. Natalka Tanner bauð mér að koma með sér í Lúxemborgargarðinn, þar sem að veðrið væri svona gott. Liggja þar í leti þangað til um kvöldmatarleyti og borða eitthvað gott á veitingastað í grenndinni. Við buðum Norðmönnunum Krístínu Daae Smedsvig og Katrínu Tysnes með.
Garðurinn var troðfullur. Hann var það troðinn að það var erfitt að komast inn. Allir stólar voru teknir og að sjálfsögðu mátti ekki sitja á grasinu. Við létum það að litlu leyti á okkur fá, og sátumst á steypuklumpa við vatnið þar sem börnin voru að leika sér með litla seglbáta.
Um kvöldið borðuðum við rándýran mat á indverskum veitingastað sem var alls ekki minn fyrsti kostur. Ég var ekki ánægður, en ég faldi það vel.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli